Onbekende stoffen

Bij screeningonderzoek van zowel onbehandeld als behandeld water (leidingwater) worden volgens het RIWA regelmatig gegevens gevonden waarvan de identiteit van de bijbehorende stof niet kan worden vastgesteld. Zolang de identiteit van de onbekende stof niet duidelijk is, is het niet mogelijk uitspraken te doen over de relevantie van de stof ten aanzien van humane toxiciteit.

Reeds in 1994 schreef Prof Dr J.H. Kop in het vakblad van de drinkwaterbedrijven (zie H2O 1994/Wat is het trillen der venen ons waard):
'Ondanks de geavanceerde zuiveringssystemen kan het geproduceerde drinkwater bevatten:
(a) resten van nog te detecteren verbindingen, die een gevaar opleveren (hoe klein ook) voor de volksgezondheid,
(b) resten van niet te detecteren verbindingen, die een gevaar opleveren (hoe klein ook) voor de volksgezondheid,
(c) resten van te detecteren verbindingen, waarvan nog onbekend is of zij een gevaar opleveren voor de volksgezondheid,
(d) minuscule resten van levende virussen en cysten'

"Het feit dat wij normen (met bijpassende minimale waarden) hebben en toestaan voor gehalten aan stoffen, materialen, metalen, toxinen, organismen, ziekteverwekkende kiemen (of mogelijke milieu- aanwezigheidsindicatoren daarvan) in ons drinkwater is gebaseerd op de aanname van en een vertrouwen in het zodanig functioneren van het menselijk lichaam dat het voldoende capaciteit heeft om de genoemde elementen te kunnen afweren, casu quo te kunnen opnemen en te verwerken, te neutraliseren en zonodig te kunnen verwijderen zonder daaronder te lijden. ( ) Een goed devies voor zaken met betrekking tot de volksgezondheid in het algemeen is: neem geen risico als het niet nodig is" (Prof ir J.H. Kop, Wat is het trillen der venen ons waard, H2O 1992).

"Praktisch is het onontkoombaar dat drinkwater, dat uit oppervlaktewater wordt vervaardigd en via het openbare distributienet wordt verstrekt te vrijwaren van stoffen, die mogelijk schadelijk zijn voor de volksgezondheid Redenen hiervoor zijn dat het afgeleverde drinkwater voor ons nog onbekende verbindingen kan bevatten (metabolieten van pesticiden) en restanten van bekende schadelijke verbindingen, die niet ten alle tijden meetbaar zijn. Risico's kunnen niet tot nul worden teruggebracht. Het is de vraag of de gemiddelde burger zich dit voldoende realiseert" (zie Prof Dr J.H. Kop/ Het zal je kind maar wezen/H2O 1994, nr 25)